زندگی

زندگی همیشه جاریست و مرگ تولد دوباره ای است برای ادامۀ آن تا ابد

شعرهای کودکانه ام

 

کودکیهایم را در خانه ای جا گذاشته ام

که سالهاست

از پشت پنجره خاطراتم

به آن می نگرم...

باغچه اش شاید امروز

دیگر آن درخت خرمالو را نداشته باشد

و آن گلهای یاس را

که در گلدانهای سفالی

کنار دیوار

چیده شده بودند.

یادگاریهایم بر روی دیوار

خطوط درهمی است

که بدون تردید

محو شده...

اما شاید هنوز یک دفتر چۀ مشق

کنار در خت جلوی خانه

افتاده باشد

که شعرهای کودکانه ام را

در خود حفظ کرده است!

 

[ ۱۳٩۱/٢/۱ ] [ ٢:٠٠ ‎ق.ظ ] [ شهلا فراهانچی ] [ نظرات () ]